Piet van Eck - februari 2020

Wanneer je met Bommelaar Piet van Eck door het park loopt, hoef je je geen moment te vervelen. Hij weet net iets meer dan de meeste parkbezoekers. Waar een klein monumentje verscholen ligt bijvoorbeeld. Een soort stilleventje met kleine versiersels als kraaltjes en hartjes waarvan bijna niemand weet waarom het in een holle boom ligt verscholen. Ook dat weet Piet niet. Maar hij hoeft het ook niet te weten. En bovendien houdt het monumentje zo zijn charme en een zekere spannende geheimzinnigheid, “Iemand heeft reden om dit hier zo te maken en bij te houden. Dat is op zich al waardevol.”
Maar Piet weet ook een hoop van de kleine mosjes, plantjes, andere flora en fauna. Nee, hij is het niet met alles rondom de restauratie eens. Is zich ervan bewust af en toe misschien erg kritisch te zijn. “Maar iemand moet het zijn en het is de tuin van ons allemaal, ook die van mij.” En gelijk heeft Piet. De restauratie van de stadswallen krijgt meer en meer vorm. Aan de hand van een doordacht plan en idee. Maar ieders mening doet er toe. “Ik ben me ervan bewust dat ik af en toe misschien een beetje direct ben. Maar ik bedoel het echt goed. Een dingetje wil ik hier zeker kwijt: in het park zou op de een of andere manier een beeld van De Virieu moeten komen.”